இன்னும் எத்தனை உயிர்கள்

இன்னும் எத்தனை உயிர்கள்

நாம் தமிழர், நாம் தமிழர்
என்று
பறை அடித்தும்
விழிக்காத தமிழனை
இன்னும் எத்தனை உயிர்களை
கொடுத்து எழுப்புவது!

பூவாய் மலர்ந்தாய்…

பூவாய் மலர்ந்தாய்…

நெகிழ்வோடு நகர்ந்த தருணங்கள் காந்த புலன்களாக நுழைவரியா காதல்கள்! வசந்தங்கள் வீசிப் போகும் மாலை நேரப் பொழுதுகள்! தமிழ்ப்பசி போக்கிய கடல்புறா நாவல்கள்! பூவாய் மலர்ந்த தமிழ்ப்பிள்ளைகள்! இதுவும் ஒரு வெற்றி தான்… நெடுவாசல்,கதிராமங்கலம்,…

மே 18 ஒரு இந்திய பாவம்!

மே 18 ஒரு இந்திய பாவம்!

படுகொலையை நிகழ்த்திவிட்டான் பௌத்தம் பேசும் படுபாதகன்! தமிழ், தமிழ் என்றான் திராவிட முகம் சுருங்க! பூகோள அரசியலாம் புதிர் போட்டான் காவி மைந்தன்! முப்பது மைலே தூரம், பல லட்சம் உயிர் பொசுங்க! தமிழா,…

நிழல் கொடுத்தாள் நிலவு மகள்…

நிழல் கொடுத்தாள் நிலவு மகள்…

நிழல்களை பார்த்துநிசமென்றிருந்தேன்…கதிரவன்மறைந்ததும்நிழல் ஏது…நிசம் ஏது… திரும்பவும்நிழல்…கடன் கொடுத்தான்கதிரவன்…நிழல்கொடுத்தாள் நிலவு மகள்…எது நிசம்..இங்கே!கதிரவனும் எய்கின்றான்..சொல்லவேண்டாம் நிலவை பற்றி…

வெற்றுத் தாளில் வெள்ளை எழுத்துகள்…

வெற்றுத் தாளில் வெள்ளை எழுத்துகள்…

வெற்றுத் தாளில் வெள்ளை எழுத்துக்கள் நான் எழுத தொடங்கும் வரை… ஒரு எழுத்து தவறாமல் அப்படியே வந்ததிங்கே… மையின் நிறம் மட்டும் என் பங்கு… மற்றவை புரியவில்லை… மிச்சமின்றி இறக்கியவுடன் நினைவு வெற்றிடத்தில் இறந்த…

அழகாய் மனிதர்கள் செதுக்கிய ஓவியம்…

வயலோர வரப்புகள்,அது அழகாய்மனிதர்கள் செதுக்கிய ஓவியம்… அதோ அந்த மலை முகடு, அதை ஒட்டிய மாலை நேர சூரியன்… சிறு சாரலாய் சன்னல் நனைக்கும் கோடை மழை… யாருக்கும் அடங்காத, ஆதி அந்தம் தெரியா இருப்புப்பாதை… பனம்…

ஏன் தாயே… இப்படி செய்தாய்…

தாயே… என் வயிற்றுப் பசியை உன்  உடலை விற்றுப்  போக்கினாய்… நான் என்ன பாவம் செய்தேன்… தினம் தினம் பூக்கும் இரவுகளில் நான் சருகாய் உதிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் மற்றவர்களின் உடல் பசிக்கு… யான் பெற்ற…

என்னை கைவிட மட்டாயே…

நீருக்குள் உலவுகின்றமீனை போல…உன் நினைவுக்குள்உலாவிக் கொண்டிருந்தேன்…இறுக தழுவியநிமிடங்கள்…பரிமாறிய முத்தங்கள்…தலை கோதியதருணங்கள்..இன்னும்சில பிற…என்நினைவு நரம்புகளைஅறுத்ததுஉன் வார்த்தைகள்“என்னை கைவிட மட்டாயே “சிரிப்பு தான்வருகிறது…ஒரு வருடம்முடியபோகிறது…நீ அவனைமணம் புரிந்து…

பணம்…

நீண்ட தூரம் நடந்தேன் மனதின் வலி போகவில்லை… ச்சீ…நீங்கள் எல்லாம் மனிதர்களா… பணமென்னும் நஞ்சை உண்ண மனித முகத்தோடு திரியும் விலங்குகளே… வழி நெடுக வரலாறுகள் ஆனாலும் புரியவில்லை காசிற்கு கொடுக்கும் அன்பை கொஞ்சம்…

யாருக்கும் மனமும் இல்லை… நேரமும் இல்லை…

ஒருமொட்டுமலர்ந்தது..என்மன இடுக்குகளில்உறைந்திருந்ததுன்ப சுமைகள்…சிதறி ஓடின… ஓங்கிவளர்ந்த மரம்எப்பொதும்யாரிடமும்எதுவும் கேட்டதில்லை…இலைகளைஉதிர்த்துஇயன்றவரைசொல்லி பார்க்கும்ஆனால்யாருக்கும் புரிவதில்லைஎன்ன அவசரமோ…கூடு இழந்தகுருவிகளின்கண்ணீர் கதைகளைஅதன்இலையுதிர் காலத்திலே… “நீரோடை”பார்த்ததும்துள்ளி குதித்தேன்…எத்தனைகவிதைகளைஅள்ளி இருப்பேன்…இங்கிருந்து…இந்த தடாகத்திலிருந்து…   எங்கிருந்தோவந்ததென்றல் காற்றுவழி மறித்து…காதினில்ஏதோஉரைத்தது…அதன் மொழிபுரியவில்லைதமிழ் இல்லையே…அதனாலா…  ஆனால்மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது……

இந்த முறை மயங்கமாட்டேன்…

நீண்ட  இடைவெளி  இந்த  சந்திப்பு  நமக்குத்தான்… உன்னை  வெறுக்கிறேன்… ஏன் உன்னை  பார்த்தேன்…  அந்த சிரித்த முகம்….அய்யோ என்னை காப்பாற்றுங்களேன்… எங்கே  போனது  உன்  கோபம்… பரிதாப பார்வை  பார்த்தாய்… இந்த முறை  மயங்கமாட்டேன்……

உங்களுக்கு எதற்கு…ஈரம்

ஏ! மரக்கட்டைகளே எவ்வளவு நேரம் எரிவீர்கள்… மனிதர்களிடம்  இல்லாத ஈரம் உங்களுக்கு எதற்கு… மனித வடிவில் விலங்கு  ஒன்று  படுகையிலே பல நாட்கள்…    நாடி பிடித்து  மருத்துவன் சொன்னான்… “கடவுள் தான் காக்கும்” என்று…

12 C மயிலை பேருந்து…

நீவருவாய் எனதெரியும்…நின்றேன்உன்பார்வைபடும் படி… அதுஒரு மழைக்காலம்கையில்கவிதைகள்…என்னோடுமழையில்அவைகளும் நனைந்தன… 12 C மயிலைபேருந்து…சன்னலோரம்நீ…படிக்கட்டு பயணம்…ஆதரவு தந்தாய்என்கவிதைகளுக்கு …உனக்குதெரியாது…அதுஅத்தனையும்உனக்காகஎழுதியவை என்று… ஒரு நாள்அத்தனைகவிதைகளும்சாலையோரம்…நீமட்டும்அதேபேருந்தில்…உன்னால்மறுக்கபட்டது….எனது கவிதைகள் கூட…

திரிகின்றார் அவர் குறளாலே…

ஐயா…பிச்சை போடுங்க சாமி…என் நண்பன் பார்த்தான் கீழிருந்து மேலாக..மறுத்தான்ஈயென இறத்தல்…நான்முடிக்கவில்லைதமிழ் அறிந்தவன்…பணம் கிடைத்தது அந்தமுதியவருக்குசாலையோரத்தில் மகிளுந்தை விட்டுஇறங்கினான்…வாகன நிறுத்துமிட சீட்டை நீட்டினான்ஒரு சிறுவன்…நண்பனின் வாயில்அனல் தெறிக்கும் வார்த்தைகள் இனிய உளவாக…முடிக்கவில்லைநான் அம்பை திட்டுவதில் பயனென்னகோபத்தை விலக்கிக்கொண்டான்  2010த்திலும்வள்ளுவர் தெரு முழுதும்திரிகின்றார்… அவர் குறளாலே…குருஎன்பார்.. இங்கு அறத்தைவிற்பார்…அவர் நாணவள்ளுவம் வழி நிற்போம்…மனிதனாய்…உயர்ந்த மனிதனாய்…

விருது கொடுத்தாங்க… ‘ அன்புடன் மலிக்கா ‘

என்ன தான் கும்பல்ல வாங்கினாலும்…நாம எழுதியதையும் கவிதைன்னு மதிச்சதுக்காக…மனசுல ஒரு சின்ன சந்தோசங்க… இந்த படதிற்கு நான் எழுதிய இரு கவிதைகள்… முதல் கவிதை பட்டம் அறுந்துபோனாலும்அது காதல் பட்டம்பால் நில ஒளியில்அதுசுமந்து செல்கிறது…உன்னோடு நான்…

புதிய பதிவர்…

நித்தம் ஒரு இடுகை நித்திரை கெடும் சில நாள்… பலர் படிப்பார் பலர் ரசிப்பார்… வோட்டுக்களை பார்த்தால்  பலர் சிரிப்பார்… நல்லதொரு பயணம்… அங்கங்கே பொறுமை கொஞ்சம்  சோதிக்கும்… நிலைத்துவிட்டால் தமிழ் எழுத்துன்னை நேசிக்கும்..…

நல்ல வேளை தமிழ் நாட்டில் நான் இல்லை…

நல்ல வேளை தமிழ் நாட்டில் நான் இல்லை… ஒரு உணர்வற்ற தலைவன் குடும்பத்தோடு ஆட்சி கட்டிலில் கும்மாளம் அடிப்பதை காண்பதற்கு…. நல்ல வேளை தமிழ் நாட்டில் நான் இல்லை… தன் இனம் அழித்தவனை ஆரத்தழுவும் அருவருப்பை…

நிறப்பிரிகை…

நிறப்பிரிகை படித்திருப்பாய்…இயற்பியலில்உன் நிழல் பட்டுநிற சிதறல்களாய்ஒளிரும்என்னை பார்…எளிதில் உனக்குவிளங்கும் காதல் காயப்படுத்துமாம்எப்படிஅது உண்மையாகும்…என் காயங்கள்உன்னால்ஆற்றப்படும் போது… குளிர்ந்த காலை…இதமான பனி காற்றுஆனால்மூச்சு முட்டியதுஉன் நினைவுகளால்…

எனக்கு தெரியாது

புதிய பதிவரின் தளத்தில் இருந்து… http://nanumullen.blogspot.com/2010/06/blog-post_07.html எனக்கு தெரியாது இன்றும் நினைத்தாலும் இனிக்கும்( கசக்கும் ) நினைவுகள்  கண்ணிருடன் மழலையர் பள்ளியில் கால் வைத்தது  வள்ளி டீச்சர் தேவாலயம் கூட்டி சென்றது  மதிய சாப்பாடு மாம்பழ துண்டுகளுடன் ஏன்…

மனஇறுக்கம்…

அது தொலைத்தநிமிடங்கள்…. கொஞ்சம் நஞ்சம் அல்ல… கிரகண சந்திரன் போல்… மனதில் அது நிரப்பியகலக்க இருள்கொஞ்சம் நஞ்சம் அல்ல… மனதினை இறுக்கி…உணர்வுகளை காயப்படுத்தி… சே,வாள்ளஸ்நம்மவர்கள் ராசராசன், பூலித்தேவன்அனைவரையும் இதுஇப்படிதான்செய்திருக்குமோ…. நெருங்காதே நகர்ந்து செல்…ரணங்களை தாங்கி..நொடிகளில் சுவசிப்பவர்கள்…இல்லாத துயரங்களில்மனதை தைக்க…இருக்கும் நிமிடங்களைஇழக்க தயாரில்லை..    

காந்தி தேசமே….உனக்கு கண் இல்லையா…சிங்களவனே…உனக்கு நெஞ்சில் ஈரமில்லையா

மனதை பாதித்த ஈழத்து கவிதை… http://viduthalaivengaigal.blogspot.com/2010/03/blog-post_08.html நேற்றைய அவளுடைய சாவு எனக்குவேதனையைத் தரவில்லைமரத்துப் போய்விட்ட உணர்வுகளுக்குள்அதிர்ந்துப் போதல் எப்படி நிகழும்?அன்பான என் தமிழச்சிகளே,இத்தீவின் சமாதானத்திற்காய்நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்!?ஆகவே, வாருங்கள்உடைகளை கழற்றிஉங்களை நிர்வாணப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.என் அம்மாவே உன்னையும் தான்!சமாதானத்திற்காய் போரிடும்?புத்தரின் வழிவந்தவர்களுக்காய்உங்கள்யோனிகளைத் திறவுங்கள்…பாவம்,அவர்களின்…

எல்லை இல்லா… தரூர்…

ஐபிஎல் ஊழலில் சிக்கி பதவியிழந்த தரூருக்குப் புதுப் பதவி – கவிதை பிறந்த காரணம்  நெஞ்சு பொறுக்குதில்லை…தப்பு செய்தால்…அறியாமல்…மன்னிக்கலாம்…இவரோ தவறு செய்திருக்கிறார்…தெரிந்தே… இவர்கள் எப்போதுமே சரியாக…தண்டிக்கபடுவதிலை…இவர்கள் தண்டனையை அனுபவிப்பது… கழிப்பது…பொது சனங்களே. ஊழல் புகார்…பதவி இழப்பு…புது பதவி…கட்சியில்…

என்கிறாள்…

நில் என்றாள்  செல் என்றாள் பேசு என்றாள் காதல் செய் என்றாள் முத்தம் கொடு என்றாள் கட்டியணை என்றாள் இப்போது என்ன என்றேன்… விட்டுவிடு என்கிறாள்…

முத்தம் – மொழி பெயர்ப்பு தேவையில்லை…

குவிந்த அதரங்கள் மட்டுமே பேசும் வார்த்தைகள் புரிந்தவர்களுக்கு மட்டுமே விளக்கங்கள் கூட நடந்தால் இமயம் இளகியது… என்ன ஒரு வெப்பம்… நேற்று கேட்டோமே … கதைகளை பேசும் விழியருகே.. வானொலியில் ஆமாம் கண்கள் பேச…

பேச மறுத்த காதலி மீது அமிலம் வீசிய வாலிபர் – நேற்றைய செய்தி… தொடரும் செய்தி கூட…

நீண்ட காலமாக பத்திரிகைகளில் வந்து போகும் செய்தி இது… என்ன காரணம்… ஒரு ஆண் ஏன் இப்படி செய்கிறான்… தான் காதலிப்பதாக சொல்லும் பெண்ணின் முகத்தில் அமிலம் ஊற்ற எப்படி மனசு வரும்… இதற்கு…

இரவெல்லாம் விழித்திருந்தேன்…

இரவெல்லாம் விழித்திருந்தேன்…இமைகள் இரண்டும் இணையவில்லை…இளங்காற்று இனிதாய்…இமையோரம் இம்சிக்க,,,இவள் ஒருத்தி தினந்தோறும்… என்இரவை தின்னுகின்றால்…இமை கலங்கி…இழந்த இரவுகள்…இன்று…பகல் பொழுதை மென்று தின்ன..இளகுமா உன் நெஞ்சம்…இம்சிக்க வந்தவளே…இரவினையும் பகலினையும்..இனி நான் தான் அறிவேனோ…இடம் மாறிப்போனதென்ன…இந்த நொடி என்…

இதயத்தை திருடாதே….

பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பார்த்த படம்… இன்று ஒரு வாய்ப்பாக மீண்டும் பார்த்தேன்.. ஒரு கவிதை படித்த திருப்தி… உயிரை தின்றுகொண்டிருக்கும் நோயிக்கிடையில்… மோதி…வம்பிழுத்து..பரிதாபத்துடன்… ஆரம்பிக்கும் காதல்… திரையுலக மன்னாதிமன்னர்கள் இளையாராஜா…மணிரத்னம்..p .c.ஸ்ரீ ராம்…. அப்பப்பா……

பூத்ததிங்கே… வலைபூவில்…

வார்த்தைகளை அள்ளி தெளித்து… கவிதை ஒன்று வைத்துள்ளான்… நேசத்தை வீதியெங்கும் கவிதையாலே … வீசியுள்ளான்… மாற்றத்தை இன்று அவள்… விழியோரம் காண்கின்றான்… அதரங்கள் விரிய இங்கே… அவள்  ஏதேதோ பேசுகின்றால்…. இமை மூடா நிலையினிலே… இனிப்பதனை நுகர்கின்றான்……

சிலை திறப்புக்கு கருணாநிதி வருவதை எதிர்க்கவில்லை- உயர்நீதிமன்ற வக்கீல்கள் சங்கம்..

நேற்று சொன்னார்கள்…எதிர்போம் என்று…இன்று சொன்னார்கள்…வரவேற்போம் என்று…நாளை என் சொல்வார்…. அம்பேத்கர் சிலை சிரிக்க… மாமன்னன் கருணாநிதியோ… தன் பெருமை கதையளக்க…பாவம் விழுந்த அடி மறப்பதற்குள்…புன்னகைப்பார்…வழக்கறிஞர்… கருணாநிதி மதம் கடந்து சாதி கடந்தவர்…ஆனால் ஒருஅரசியல்வாதி முட்டையால் அடிவாங்க… பொறுக்கமட்டார்……